Opłata komornicza wynosi 5% kwot przekazanych wierzycielowi przez organ egzekucyjny lub przekazanych wierzycielowi przez zobowiązanego w wyniku zastosowania środków egzekucyjnych.

Zgodnie z art. 66 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji koszty egzekucyjne pokrywa zobowiązany. Jednak wydatki związane z przekazaniem wyegzekwowanej kwoty obciążają wierzyciela.

Wierzyciel obowiązany jest do iszczenia opłaty komorniczej temu organowi egzekucyjnemu, który dokonał ściągnięcia należności lub w wyniki działania którego dług został spłacony.

Brak ściągnięcia należności lub bezpodstawne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie jest zatem podstawą do uiszczenia opłaty.

Zobacz również: Egzekucja w administracji

Opłata komornicza nie jest pobierana od każdej czynności organu egzekucyjnego. Nie pobiera się opłaty komorniczej od:

• kwot wpłaconych po wystąpieniu wierzyciela z żądaniem zawieszenia albo umorzenia postępowania egzekucyjnego;
• należności ściągniętych przez organ egzekucyjny będący jednocześnie ich wierzycielem;
• należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez urząd skarbowy lub naczelnika urzędu skarbowego;
• należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez organ wykonujący, chyba że niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodowało obce państwo.

Jeżeli wierzyciel uchyla się od uiszczenia opłaty komorniczej, opłata ta, w części, w jakiej nie została potrącona przez organ egzekucyjny, podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej, po uprzednim doręczeniu upomnienia z zagrożeniem egzekucją, a następnie wystawieniu tytułu wykonawczego.

Zobacz również serwis: Pomoc prawna

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.