Po wydaniu przez prokuratora postanowienia o przedstawieniu zarzutów osoba nim objęta staje się podejrzanym. Wskazane postanowienie zostaje przekazane podejrzanemu oraz jego obrońcy. Podejrzany potwierdza zapoznanie się z postanowieniem własnoręcznym podpisem.

Przesłuchanie

Po przekazaniu podejrzanemu informacji na temat jego praw i obowiązków, prokurator przeprowadza właściwe przesłuchanie. Z przesłuchania zostaje sporządzony protokół. Pytania prokuratora dotyczą m.in. miejsca pracy, osiąganych dochodów, stanu cywilnego, ilości dzieci i osób pozostających na utrzymaniu podejrzanego, stan zdrowia, przebyte choroby, leczenie odwykowe, posiadany majątek. Po zebraniu podstawowych danych prokurator upewnia się, że podejrzany rozumie zarzucany mu czyn.

Zobacz: Do jakiego sądu wnosi się pozew pracowniczy?

Następnie prokurator zadaje pytanie dotyczące stosunku podejrzanego do zarzucanego mu czynu. Podejrzany może odpowiedzieć na wiele sposobów, m.in. przyznać się do całości zarzutów albo tylko do części, nie przyznać się do zarzucanych mu czynów, odmówić odpowiedzi na pytania albo podejrzany może nie udzielać odpowiedzi na pytania prokuratora, a odpowiadać na pytania tylko swojego obrońcy.

Dalsze przesłuchanie zależy od woli podejrzanego, jeżeli odmówi odpowiedzi na pytania – przesłuchanie się kończy, jeżeli zechce zeznawać – przesłuchanie trwa dalej.

Wyjaśnienia podejrzanego, który chce dalej zeznawać dzielą się na zeznania spontaniczne oraz pukania prokuratora. Wyjaśnienia spontaniczne to wyjaśnienia podejrzanego składane przez niego w sposób nieskrępowany – podejrzany tłumaczy się mówiąc to, co uważa za słuszne. Drugi etap – pytania – polega na odpowiadaniu na konkretne pytania prokuratora i obrońcy pokrzywdzonego.